Czy można rozpocząć naukę gry na akordeonie od zera, bez szkoły muzycznej, bez wcześniejszego doświadczenia i bez swobodnego czytania nut? Mateusz zaczął w 2024 roku na pożyczonym akordeonie. Największym problemem było dla niego połączenie prawej i lewej ręki. Dziś uczy się nowych utworów znacznie szybciej, gra podczas rodzinnych imprez i mówi wprost: „Nigdy nie jest się za starym, aby czegoś się nauczyć”.
Ten wpis jest trochę inny niż typowy poradnik. Zamiast opowiadać wyłącznie o technice, zaprosiłem jednego z kursantów MuzyczneLekcje do rozmowy o tym, jak naprawdę wyglądała jego droga od pierwszych prób do swobodniejszej gry. Chciałem zostawić tu nie tylko efekt końcowy, ale również wątpliwości, trudniejsze momenty i problemy, które na początku ma bardzo wiele osób.
Jeśli dopiero zaczynasz i myślisz: „nie znam nut”, „ręce mi się rozjeżdżają”, „chyba zacząłem za późno” albo „nie wiem, jak ćwiczyć” — być może w kilku odpowiedziach Mateusza odnajdziesz dokładnie siebie.
- zaczął grać w 2024 roku na pożyczonym akordeonie,
- wcześniej nie miał doświadczenia muzycznego,
- największym problemem było połączenie prawej i lewej ręki,
- nie znał nut i próbował uczyć się sam z internetu,
- na MuzyczneLekcje trafił przez YouTube,
- pierwszym zakupionym materiałem była „Biesiada na Akordeon”,
- dziś szybciej uczy się utworów i potrafi zagrać na rodzinnych imprezach,
- kolejny cel: gra akordami i większa swoboda w akompaniamencie.
Od czego zaczęła się nauka gry na akordeonie?
Cześć wszystkim. Mam na imię Mateusz, mam 31 lat, pochodzę z województwa świętokrzyskiego i mieszkam niedaleko Kielc.
Zawsze podobała mi się gra na akordeonie. To instrument, który zawsze możesz zabrać ze sobą i właśnie to najbardziej mi się spodobało.
Pierwszy raz zacząłem grać w 2024 roku na pożyczonym akordeonie. Jak wiadomo, początki nie są łatwe. Ćwiczyłem sam w domu.
Zaczynałem od zera.
I właśnie dlatego ta historia jest ciekawa z punktu widzenia osoby początkującej. Mateusz nie miał za sobą szkoły muzycznej ani lat wcześniejszej gry na innym instrumencie. Nie zaczynał też od własnego, dobrze znanego akordeonu — pierwsze próby wykonywał na instrumencie pożyczonym.
Jeśli więc odsuwasz naukę tylko dlatego, że wydaje Ci się, że „najpierw trzeba coś umieć”, pamiętaj, że każdy w pewnym momencie musi zagrać swój pierwszy dźwięk.
Największy problem początkującego: połączenie prawej i lewej ręki
Największym problemem było połączenie prawej i lewej ręki.
To jedna z odpowiedzi, które słyszę od kursantów najczęściej. Prawa ręka potrafi już zagrać melodię, lewa zaczyna odnajdywać basy, ale gdy trzeba uruchomić wszystko jednocześnie, rytm się rozpada, jedna ręka wyprzedza drugą albo człowiek zatrzymuje się w każdym takcie.
Jestem osobą upartą i raczej nie miałem takich momentów, ale były dni, które pokazywały mi, że może to nie jest instrument dla mnie.
Samodzielna nauka bez znajomości nut – czego Mateusz szukał w internecie?
Niestety nie znam nut. Korzystałem z tego, co znalazłem w internecie, i próbowałem uczyć się samodzielnie.
Szukałem głównie sposobów na połączenie prawej i lewej ręki.
To pokazuje bardzo typową drogę osoby uczącej się samodzielnie: najpierw przypadkowe filmy, pojedyncze wskazówki i próby złożenia wszystkiego w całość. Problem zaczyna się wtedy, gdy w jednym materiale pokazana jest tylko melodia, w drugim same basy, a nigdzie nie ma jasnego momentu przejścia od „umiem osobno” do „potrafię zagrać razem”.
Nie oznacza to, że przed rozpoczęciem nauki musisz biegle czytać nuty. Zapis można poznawać stopniowo. Ważne jest natomiast to, aby wiedzieć, co w danym momencie wykonuje prawa ręka, co robi lewa i jak ćwiczyć krótkie fragmenty zamiast za każdym razem zaczynać utwór od początku.
Jak Mateusz trafił na MuzyczneLekcje?
Po raz pierwszy zetknąłem się z materiałami Pana Piotra na YouTube. Było tam bardzo fajne opracowanie, w którym rozpisana była cała linia basowa i wszystko było pokazane krok po kroku.
Jako pierwszy kupiłem „Biesiadę na Akordeon”, ponieważ bardzo spodobał mi się zapis nutowy oraz to, że wszystko było wytłumaczone krok po kroku.
Biesiada na Akordeon, bezpłatne szkolenia i YouTube.
Co dało największy przełom w nauce?
Dzięki zapisowi nutowemu mogłem zacząć ćwiczenia, aby połączyć prawą i lewą rękę. Tłumaczenia Pana Piotra są skierowane do osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z tym instrumentem, i myślę, że potrafi przekazać wiedzę w prosty dla początkującego sposób.
Na pewno potrafię połączyć obie ręce, a nauka nowych utworów przychodzi mi o wiele szybciej.
W nauce instrumentu taki moment jest bardzo ważny. Nie chodzi wyłącznie o to, że nagle wychodzi jeden konkretny utwór. Dużo większą zmianą jest sytuacja, w której zaczynasz rozumieć jak uczyć się kolejnego utworu. Wtedy następna piosenka nie jest już zupełnie nowym problemem od zera.
Jak wygląda gra i nauka nowych utworów dzisiaj?
Na pewno dużo łatwiej i szybciej jest mi pracować nad nowymi utworami. Zawsze mogę też liczyć na kontakt z Panem Piotrem, gdy mam z czymś problem.
Przede wszystkim zacząłem zwracać uwagę na swoje błędy. Gdy uczyłem się sam, wiele rzeczy robiłem po swojemu. Dzięki gotowym opracowaniom zyskałem dużo czasu na ćwiczenia: po prostu włączam materiał i uczę się nowego utworu.
To ważny etap. Początkująca osoba często mierzy postęp liczbą powtórzeń: „zagrałem ten fragment 30 razy”. Tymczasem dużo ważniejsze jest to, czy każde kolejne powtórzenie jest świadome. Jeżeli ciągle powtarzamy ten sam błąd, utrwalamy właśnie błąd.
Ile czasu Mateusz ćwiczy na akordeonie?
To zależy od dostępnego czasu. Nieraz jest to codziennie po około 30 minut do godziny, a czasami mogę sobie pozwolić na ćwiczenie 2–3 razy w tygodniu.
To dobra odpowiedź dla osób, które są przekonane, że nauka ma sens dopiero wtedy, gdy można poświęcić instrumentowi kilka godzin dziennie. Większość dorosłych ma pracę, rodzinę i inne obowiązki. Dlatego plan ćwiczenia musi być możliwy do utrzymania w normalnym życiu.
30–60 minut dobrze zaplanowanej praktyki może być znacznie bardziej wartościowe niż kilka godzin chaotycznego grania raz na dwa tygodnie.
„Uważałem, że jestem już za stary na grę na akordeonie”
Tak. Uważałem, że jestem już za stary na grę na akordeonie.
Mateusz miał wtedy około 30 lat. Dla jednego człowieka „za późno” zaczyna się po trzydziestce, dla innego po pięćdziesiątce albo sześćdziesiątce. W praktyce dużo ważniejsze od samej metryki są regularność, sposób ćwiczenia i realne oczekiwania wobec własnego tempa nauki.
Zobacz, jak dziś gra Mateusz – „Marsz Weselny Powitalny”
Sama opinia tekstowa jest cenna, ale w przypadku nauki gry na instrumencie najlepiej po prostu posłuchać efektu. Poniżej możesz zobaczyć nagranie Mateusza w utworze „Marsz Weselny Powitalny”.
Od ćwiczeń w domu do grania na rodzinnych imprezach
Dzięki pomocy Pana Piotra potrafię teraz zagrać na imprezach rodzinnych. Można również powiedzieć, że gra na akordeonie stała się moim hobby.
Dla mnie to jeden z najważniejszych fragmentów tej rozmowy. Nie każdy, kto rozpoczyna naukę, chce zostać zawodowym muzykiem. Bardzo wiele osób chce po prostu usiąść na spotkaniu rodzinnym, zagrać kilka znanych melodii, sprawić komuś radość i samemu poczuć satysfakcję, że coś, co kiedyś wydawało się niemożliwe, zaczęło naprawdę wychodzić.
Co w materiałach najbardziej pomaga osobie uczącej się samodzielnie?
Lekcje są tłumaczone w prosty sposób dla osoby początkującej. Bardzo duży plus za rozpisanie linii basowej.
Możliwość płatności na przykład za miesiąc w formie abonamentu.
Tę odpowiedź również zostawiam, bo chcę, żeby wywiad był prawdziwy, a nie złożony wyłącznie z pochwał. Opinie kursantów pomagają mi nie tylko ocenić to, co działa, ale również planować kolejne zmiany i nowe formy dostępu do materiałów.
Kolejny cel: nauczyć się grać akordami
Największy problem stwarza mi gra akordami.
Chciałbym nauczyć się grać akordami.
I właśnie tak wygląda naturalny rozwój na instrumencie. Najpierw walczymy o pierwsze melodie i połączenie rąk. Gdy to staje się coraz pewniejsze, pojawia się chęć większej swobody: wzbogacania melodii, tworzenia akompaniamentu, dobierania akordów i coraz bardziej świadomego grania.
Jeśli Ty również chcesz wejść w grę akordami
Przygotowałem osobny Kurs Gry Akordami na Akordeonie , w którym krok po kroku pokazuję m.in. budowę akordów, dobieranie ich do melodii, grę ze słuchu i tworzenie akompaniamentu.
Co Mateusz powiedziałby osobie, która dziś chce zacząć?
Nigdy nie jest się za starym, aby czegoś się nauczyć. Aby połączyć obie ręce, polecam dużo spokoju oraz własny upór. Wiem, bo sam nie potrafiłem, a dzięki pomocy Pana Piotra udało się. I uwierzcie mi — małe sukcesy cieszą najbardziej i dają dalszą motywację oraz energię do nauki.
Co można wyciągnąć z tej historii?
Mateusz nie zaczynał jako muzyk po szkole muzycznej. Nie znał nut i nie miał wcześniejszego doświadczenia. Zaczynał sam, w domu, na pożyczonym akordeonie. Największym problemem było dokładnie to, z czym zmaga się wiele osób początkujących: połączenie prawej i lewej ręki.
Nie wszystko przyszło od razu. Bywały dni, w których pojawiało się pytanie, czy to w ogóle instrument dla niego. Ale stopniowo sposób ćwiczenia stał się bardziej uporządkowany, obie ręce zaczęły współpracować, a nauka kolejnych utworów przyspieszyła.
Dziś gra dla siebie i podczas rodzinnych spotkań. Nadal ma rzeczy, których chce się nauczyć — obecnie są to przede wszystkim akordy. I właśnie to jest moim zdaniem zdrowe podejście: nie oczekiwać, że po jednym materiale człowiek „umie już wszystko”, tylko cieszyć się kolejnymi etapami.
Chcesz rozpocząć własną naukę gry na akordeonie?
Jeżeli czytając odpowiedzi Mateusza pomyślałeś: „mam dokładnie ten sam problem” — zacznij spokojnie od podstaw. Nie musisz od razu kupować dużego kursu. Możesz najpierw zobaczyć, w jaki sposób tłumaczę i jak prowadzę naukę krok po kroku.
Przygotowałem bezpłatne szkolenie dla osób, które chcą rozpocząć naukę gry na akordeonie i uporządkować najważniejsze podstawy.
Zacznij od bezpłatnego szkolenia →Jeżeli chcesz wykonać pierwsze zadanie po tej historii, przejdź do lekcji z ćwiczeniem pięciopalcowym. O obawach związanych z wiekiem piszę osobno w poradniku o nauce akordeonu po 50. i 60. roku życia.
Najczęstsze pytania o naukę gry na akordeonie od zera
Czy można nauczyć się gry na akordeonie od zera jako dorosły?
Tak. Mateusz rozpoczął naukę jako dorosły bez wcześniejszego doświadczenia muzycznego. Najważniejsze jest stopniowe opanowanie podstaw, regularna praktyka i sposób ćwiczenia dopasowany do aktualnego poziomu.
Czy trzeba znać nuty, żeby zacząć grać na akordeonie?
Nie musisz biegle czytać nut przed rozpoczęciem pierwszych ćwiczeń. Zapis nutowy można poznawać stopniowo razem z praktyczną grą. Warto jednak od początku rozumieć, co wykonuje prawa i lewa ręka oraz jak rytmicznie połączyć je ze sobą.
Jak połączyć prawą i lewą rękę na akordeonie?
Najpierw naucz się krótkiego fragmentu każdą ręką osobno. Gdy melodia i basy są już pewne, połącz jeden lub dwa takty w wolnym tempie. Jeżeli ręce zaczynają się rozjeżdżać, ponownie rozdziel je i popraw problematyczny fragment zamiast powtarzać cały utwór od początku.
Ile trzeba ćwiczyć, żeby robić postępy?
Nie istnieje jedna obowiązkowa liczba minut. Mateusz ćwiczy zależnie od możliwości — czasami 30–60 minut dziennie, a w innych okresach 2–3 razy w tygodniu. Dla początkującej osoby ważniejsza od bardzo długich sesji jest regularność i świadome poprawianie konkretnych problemów.
Czy samodzielna nauka gry na akordeonie ma sens?
Może mieć sens, jeśli korzystasz z uporządkowanych materiałów i nie utrwalasz przypadkowych błędów. Dobrze przygotowane lekcje, pokaz prawej i lewej ręki oraz zapis basów mogą znacznie ułatwić samodzielną pracę w domu.
